__TOC__ grop ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dół, dołek (np. na policzku), jama, wykop, wybój (na drodze)
(1.1) en grop, gropen; gropar, groparna
(1.1) hål, håla, gupp
gröpa gropig
złożenie rzeczownikowe groplöja • fallgrop, luftgrop, ormgrop, skrattgrop, smilgrop przysłowie den som gräver en grop åt andra faller ofta själv däri
grop ()
grob
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) grób