__TOC__ diak ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) śpiewak cerkiewny; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) tyrystor składający się z dwóch połączonych antyrównolegle dynistorów;

(1.1) (2.1)

(1.1) daskał

(1.1) kantor (2.1) tyrystor

(1.1) diakówka , diakon , diakonia diaczek diakowy, diakoński

angielski: (2.1) DIAC, diac rosyjski: (1.1) дьяк rumuński: (1.1) diacTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 21. ukraiński: (1.1) дяк

diak ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) diak

(1.1)