sik ()
, ,
wykrzyknik (1.1) onomatopeja imitująca dźwięk cieczy wypływającej skądś silnym i cienkim strumieniem
sikalnia , sikawka , siki sikać , siknąć
sik ()
rzeczownik (1.1) fiut, kutas
sik ()
zaimek (1.1) ile
,
sik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sieja
(1.1) en sik, siken, sikar, sikarna
zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
sik ()
rzeczownik (1.1) penis, chuj, kutas
(1.1)
(1.1) erkeklik organı, çük, erkeklik uzvu, kamış, maslahat, yarak, zeker, babafingo, babatorik, penis, fallus
sikmek