tangens ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;
(1.1)
(1.1) Tangens to iloraz sinusa i cosinusa.
(1.1) tg
cotangens , tangensoida
→ dotykający, styczny
angielski: (1.1) tangent baskijski: (1.1) tangente białoruski: (1.1) тангенс bułgarski: (1.1) тангенс czeski: (1.1) tangens duński: (1.1) tangens esperanto: (1.1) tangento hiszpański: (1.1) tangente interlingua: (1.1) tangente niemiecki: (1.1) Tangens nowogrecki: (1.1) εφαπτομένη rosyjski: (1.1) тангенс ukraiński: (1.1) тангенс węgierski: (1.1) tangens
tangens ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) tangens
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Matematyka
tangens ()
(1.1) participium praesentis activi od: tango
(1.1) tang|ens, ~entis
tango
tangens ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) tangens
(1.1) tg
tangenta tangensový
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Matematyka
tangens ()
rzeczownik (1.1) tangens
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Matematyka