vrede ()
rzeczownik (1.1) pokój, spokój
vrede ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gniew
(2.1) = vride → wykręcać, wyżymać
(3.1) = vred → zły, zagniewany, gniewny
(1.1) en vrede, vreden,
(1.1) Manden dirrede af vrede. → Mężczyzna trząsł się z gniewu.
(1.1) at vække vrede
vred
vrede ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokój, spokój
vrede ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gniew
(1.1) en vrede, vreden