roh ()
symbol (1.1) kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: język retoromański, romansz
(1.1) kod ISO 639-1: rm, kod Glottolog: roma1326, kod Linguasphere: 51-AAA-k
oraz
roh ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) róg (twardy wyrostek) (1.2) róg (przedmiot zrobiony z rogu zwierzęcia lub mający kształt rogu) (1.3) róg (instrument) (1.4) róg (coś wystającego, ostrego) (1.5) róg (miejsce styku dwóch ulic) (1.6) róg, kąt (miejsce styku dwóch ścian wewnątrz budynku) (1.7) róg, rzut rożny
(1.1-7)
paroží , roháč, rohovina, růžek rohatý, rohovinový, rohovitý, rohový rohovatět
brát roha • číhat za rohem • na každém rohu • roh hojnosti • vidět až za roh • vzít roha
roh ()
przymiotnik (1.1) surowy (1.2) surowy, nieobrobiony, nieprzetworzony (1.3) grubiański, nieokrzesany, brutalny
(1.1-3)
(1.1) Sushi besteht hauptsächlich aus Reis mit entweder rohem oder auch geräuchertem Fisch. → Sushi składa się głównie z ryżu i surowej lub wędzonej ryby.
(1.2) Rohstoff • roh bearbeitet • roh behauen (1.3) mit roher Gewalt → siłą, przemocą
Rohheit , Rohling
wie ein rohes Ei behandeln
<< << << / → krzepnąć (o krwi) , , , , (zakrzepła krew), (mięso),
roh ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) róg (twardy wyrostek) (1.2) róg (materiał, substancja) (1.3) róg (instrument) (1.4) róg (coś wystającego, ostrego) (1.5) róg, naroże, narożnik (1.6) róg, kąt
(1.1) baraní, kozí, kravský, volí, volský roh • rovný, krivý roh (1.2) gombíky z rohu (1.3) lovecký roh (1.4) roh stola (1.5) roh domu • zastať na rohu (1.6) roh izby
(1.2) rohovina (1.5) nárožie (1.6) kút
rohovina rohový, rohatý