__TOC__ maniak ()
(1.1-2) , , (2.1) , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek znajdujący się w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej (1.2) człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) wypchana skóra zabitego ptaka, służąca do manienia ptaków podczas polowania (2.2) torba końska na pokarm zawieszona na szyi konia podczas postojuhttp://teatrnn.pl/leksykon/artykuly/etnografia-lubelszczyzny-charakterystyka-jezykowa-lubelszczyzny/
(1.1-2) (2.1)
(1.1-2) mania , maniakalność , maniactwo , maniaczenie maniaczka maniaczeć maniakalny, maniacki maniakalnie, maniacko, maniacznie
z uporem maniaka
angielski: (1.1) maniac; (1.2) maniac baskijski: (1.1) maniako bułgarski: (1.1) маниак ; (1.2) маниак czeski: (1.1) maniak francuski: (1.2) maniaque niemiecki: (1.1) manisch Kranker ; (1.2) Besessener , Freak ; (2.1) Lockvogel rosyjski: (1.1) маньяк ; (1.2) маньяк
maniak ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) maniak
(1.1)
maniak ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) maniak
mánia , maniactvo , maniakizmus maniačka maniakálny, maniacky