saĝo

saĝo ()

rzeczownik (1.1) mądrość

(1.1)

(1.1) saĝeco

(1.1) stulteco, malsaĝeco

saĝeco, saĝulo saĝumi saĝa saĝe barbo elkreskis, sed saĝon ne naskis • bela per vizaĝo, sed ne bela per saĝo • ĉiu propran saĝon posedas • Dio puni deziras, li la saĝon fortiras • en ĉiu aĝo devas kreski la saĝo • fiŝo scias pri naĝo ankaŭ sen via saĝo • griza barbo saĝon ne atestas • kiam havo malaperis, saĝo aperis • kiam pasis la aĝo, aperas la saĝo • kiu prudenton ne havas, tiun saĝo ne savas • kiu saĝon ne havas, Dio lin savas • kiu volas komerci, tiu saĝon bezonas • kresko mamuta, sed saĝo liliputa • lango nenion atingas, se ĝin saĝo ne svingas • ne ĉiam per aĝo mezuriĝas la saĝo • oni akceptas laŭ vizaĝo, oni forlasas laŭ saĝo • perdi la saĝon • plej danĝera malsano estas manko de saĝo • pli helpas guto da feliĉo ol barelo da saĝo • post domaĝo venas saĝo • saĝo abunda, sed ne profunda • saĝo barbon ne atendas • sperto saĝon akrigas • tempo kaj cirkonstancoj saĝon alportas • unu saĝo estas bona, du estas pli bonaj • vergo doloras, sed saĝon ellaboras • virino havas haron longan kaj saĝon mallongan