__TOC__ koni ()
, ,
(1.1)
(1.1)
koni ()
rzeczownik (1.1) skunks
koni ()
czasownik (1.1) znać
(1.1)
(1.1) Li konas Petron. → On zna Piotra.
(1.1) koni +
konigi, koniĝi, ekkoni, rekoni kono, konado, konanto, konato konata feliĉo leĝon ne konas • kion Joĉjo ne ekkonos, tion Johano ne konos • kiu metion disponas, mizeron ne konas • kiu mizeron ne havis, mizeron ne konas • kiu panon donas, malsaton ne konas • kiu tro bezonas, tiu leĝon ne konas • konu nin, ŝatu nin! • mi konas miajn homojn • ne konante la profundecon, ne iru en la riveron • ni reciproke nin konas, klarigon ne bezonas • oni lin konas kiel blankan lupon • oni lin konas kiel makulharan hundon • oni lin konas kiel malbonan moneron • sako ne sonas, amiko ne konas • se ĉiu speson donos, malriĉulo malsaton ne konos • se edzino ordonas, domo ordon ne konas • ŝlosilo uzata ruston ne konas • virta virino straton ne konas • volo kaj deziro leĝojn ne konas