fakkel

__TOC__ fakkel ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pochodnia

(1.1) en fakkel, faklen/fakkelen, fakler, faklerne

(1.1) En rasende pøbel bevæbnet med grebe og brændende fakler angreb og ødelagde de spedalskes lejr. → Rozwścieczony motłoch, uzbrojony w widły i płonące pochodnie, zaatakował i zniszczył obóz trędowatych.

<

fakkel ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pochodnia

(1.1) fakkel; fakkels;