krita ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) (skała) kreda (1.2) kreda do pisania, kredka z barwionej masy (1.3) (okres geologiczny) kreda (1.4) kredyt czasownik przechodni (2.1) pisać, malować kredą, bielić
(1.1-3) en krita, kritan; kritor, kritorna (1.4) en krita (2.1) att krita, kritar, kritade, kritat, krita!, pres. part. kritande, perf. part. kritad
(1.4) ta på krita → brać na kredyt
(1.4) kredit
(2.1) kritande, kritning
fraza przysłówkowa när det kommer till kritan
(1.4) Dawniej karczmarze zaznaczali dług kredą na tablicy.
zobacz też: geografia w języku szwedzkim