kanon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.) sjp.pwn.pl; (1.2) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu (1.3) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione; (1.4) forma muzyczna z powtarzającym się tematem; (1.5) pojedynczy przepis w kodeksie (1.6) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej; (1.7) stopień pisma (1.8) nazwa armaty
(1.1-8)
(1.1) Najstarszy i najdłużej obowiązujący był kanon sztuki starożytnego Egiptu.pl.wikipedia.org (1.2) Tej powieści nie ma już w kanonie lektur szkolnych. (1.3) W czasach Chrystusa nadal nie było całkowitej pewności co do kanonu i kanoniczności pewnych ksiąg. Wilfried J. Harrington, Kanon Starego Testamentu (1.4) Bardzo lubię słuchać kanonów z Taizé. (1.5) Zgodnie z kanonem 893, wypada, aby świadkiem był ktoś z chrzestnych bierzmowanego. (1.6) Przez ponad tysiąc lat kanon był celebrowany szeptem. (1.7) Kanon ma długość 36 punktów typograficznych. (1.8) Wypalili do nich z kanonu, ale nic nie wskórali, mury ani drgnęły.
(1.1-3) kanon +
(1.1) kanon sztuki / estetyki / moralności / kultury / medycyny (1.2) kanon lektur szkolnych / Kanon Krajoznawczy Polski • Kanon Turyński • Kanon na koniec wieku (1.3) kanon Biblii / Pisma Świętego / biblijny / hebrajski / żydowski / palestyński / aleksandryjski / samarytański / chrześcijański / katolicki / protestancki • Kanon Muratoriego (1.6) Kanon rzymski
(1.1) normatywa (1.2) zestaw, zestawienie, lista (1.3) zbiór (1.5) przepis, paragraf (1.6) modlitwa eucharystyczna (1.7) stopień pisma (1.8) armata, działo
(1.6) msza, eucharystia
kanonista , kanonik , kanoniczność , kanonizowanie , kanonizacja , kanonia , kanonierka , kanonada , kanonier kanonizować kanoniczny, kanonizacyjny, kanoniczy kanonicznie, kanonizacyjne
(1.1-6) < → reguła, wzorzec
angielski: (1.1) canon; (1.2) canon; (1.3) canon; (1.4) canon; (1.5) canon; (1.6) canon; (1.8) cannon baskijski: (1.1) kanon; (1.2) kanon; (1.3) kanon; (1.4) kanon; (1.6) kanon włoski: (1.1) canone ; (1.2) canone ; (1.3) canone ; (1.4) canone ; (1.5) canone ; (1.6) canone ; (1.8) cannone
kanon ()
rzeczownik (1.1) kanon (1.2) kanon (1.3) kanon (1.4) kanon (1.5) kanon
kanon ()
(1.1) kanon (1.2) armata
kanono, kanonisto, bombokanono, neĝokanono, strekkanono kanoni, enkanonigi kanona, duakanona
kanon ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) armata, działo (1.2) kanon
(1.1) en kanon, kanonen, kanoner, kanonerna
(1.1) kanonkula
(1.1) zobacz też: pojęcia związane z bronią w języku szwedzkim