klack ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) obcas (1.2) wystająca skała (często szczytowa) (1.3) klaka
(2.1) (2.2)
(1) en klack, klacken; klackar, klackarna
(1.1) skoklack (1.2) bergklack (1.3) hejarklack
(1.1) sko
klacka
złożenie rzeczownikowe klackbar, klackjärn, klackring, klackspark fraza czasownikowa slå klackarna i taket • svänga runt på klacken • sätta klackarna i backen / sätta klackarna i marken • vända på klacken