obiettore ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) oponent, osoba mająca zastrzeżenia
(1.1) obiettore; obiettori
(1.1) obiettore di coscienza → obdżektor
(1.1) contestatore, oppositore
obiettatore , obiettivazione , obiettivismo , obiettività , obiettivo , obietto , obiezione , oggettistica , oggettiva , oggettivazione , oggettivismo , oggettivista , oggettività , oggetto obiettare, obiettivare, obiettivarsi, oggettivare, oggettivarsi, oggettualizzare obiettivabile, obiettivo, oggettivabile, oggettivato, oggettivistico, oggettivo, oggettuale obiettivamente, oggettivamente
, -oris <
alternatywna pisownia: obbiettore