obiettore ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) oponent, osoba mająca zastrzeżenia

(1.1) obiettore; obiettori

(1.1) obiettore di coscienza → obdżektor

(1.1) contestatore, oppositore

obiettatore , obiettivazione , obiettivismo , obiettività , obiettivo , obietto , obiezione , oggettistica , oggettiva , oggettivazione , oggettivismo , oggettivista , oggettività , oggetto obiettare, obiettivare, obiettivarsi, oggettivare, oggettivarsi, oggettualizzare obiettivabile, obiettivo, oggettivabile, oggettivato, oggettivistico, oggettivo, oggettuale obiettivamente, oggettivamente

, -oris <

alternatywna pisownia: obbiettore