sierść ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owłosienie ssaków;
(1.1)
(1.1) Zebra ma sierść w czarno-białe paski. (1.1) Wełna jest materiałem uzyskiwanym z owczej sierści. (1.1) W pewnej chwili stare babsko z chytrymi oczami wprowadziło między strojny tłum młode koźlątko z sierścią jak śnieg bielutkąS. Żeromski: Ludzie bezdomni.
(1.1) okrywa
sierściuch, sierścień sierściowy
angielski: (1.1) fur arabski: (1.1) وبر, فرو białoruski: (1.1) шэрсць bułgarski: (1.1) козина czeski: (1.1) srst duński: (1.1) pels esperanto: (1.1) hararo, harego estoński: (1.1) karv hiszpański: (1.1) pelo , pelaje interlingua: (1.1) pilo litewski: (1.1) kauraĩ liwski: (1.1) kora łaciński: (1.1) pilus niderlandzki: (1.1) vacht niemiecki: (1.1) Haardecke , Fell norweski (bokmål): (1.1) pels norweski (nynorsk): (1.1) pels nowogrecki: (1.1) τρίχωμα , μαλλί rosyjski: (1.1) шерсть słowacki: (1.1) srsť szwedzki: (1.1) ragg , päls ukraiński: (1.1) шерсть wilamowski: (1.1) faoł , śjērć , śjyrć włoski: (1.1) pelo , pelame