widz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko (1.2) bierny obserwator jakichś wydarzeń
(1.1-2)
(1.1) Ostatni film nie został dobrze przyjęty przez krytyków jak i widzów.
(1.1) telewidz
(1.2) gap
(1.2) uczestnik
(1.1) obserwator
(1.1) telewidz
(1.1) widownia, publika, publiczność
widownia , widzenie , widywanie widzieć , widywać widzialny
angielski: (1.1) spectator, onlooker arabski: (1.1) متفرج baskijski: (1.1) ikusle białoruski: (1.1) глядач czeski: (1.1) divák duński: (1.1) tilskuer ; (1.2) tilskuer esperanto: (1.1) spektatoro, spektanto; (1.2) observanto farerski: (1.1) hyggjari francuski: (1.1) spectateur hiszpański: (1.1) espectador interlingua: (1.1) spectator islandzki: (1.1) áhorfandi jidysz: (1.1) צוקוקער kaszubski: (1.1) òbzérnik , wzérôcz łaciński: (1.1) spectator niemiecki: (1.1) Zuschauer nowogrecki: (1.1) θεατής ; (1.2) θεατής rosyjski: (1.1) зритель słowacki: (1.1) divák słoweński: (1.1) gledalec szwedzki: (1.1) åskådare tagalski: (1.1) manonood turecki: (1.1) seyirci ukraiński: (1.1) глядач włoski: (1.1) spettatore