obwiniać () , ,
czasownik (1.1) przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego czasownik zwrotny niedokonany obwiniać się ( obwinić się) (2.1) przypisywać winę samemu sobie (2.2) przypisywać winę sobie nawzajem
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Oczywiście, wszyscy zgodnie za swe niepowodzenia obwiniali Gorana, lidera i autora tekstów. (2.2) Po kilku miesiącach aresztu panowie zaczęli się wzajemnie obwiniać i odsuwać od siebie odpowiedzialność.
(1.1) inkryminować, oskarżać, winić, podejrzewać, imputować, obciążać
obwinianie , obwinienie , przewinienie , winowajca winić, obwinić winny
angielski: (1.1) blame białoruski: (1.1) абвінавачваць brithenig: (1.1) blasffuifar cerkiewnosłowiański: (1.1) вадити duński: (1.1) beskylde esperanto: (1.1) akuzi, kulpigi francuski: (1.1) accuser, inculper hiszpański: (1.1) culpar interlingua: (1.1) culpar, accusar, criminar, inculpar islandzki: (1.1) kenna jidysz: (1.1) באַשולדיקן (baszuldikn) kataloński: (1.1) culpar łaciński: (1.1) condemno, damno nowopruski: (1.1) ebwinūtun, winūtun rosyjski: (1.1) обвиня́ть; (2.1) вин`ить себя; (2.2) вин`ить друг друга szwedzki: (1.1) skylla, beskylla włoski: (1.1) accusare