wena () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia (1.2) szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze (1.3) żyła Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego
(1.1-3)
(1.1) Młody poeta miał niewątpliwie trudności z tworzeniem i, jak wynika z listów, wena nachodziła go tylko w nocy.
(1.1) wena twórcza
(1.1) natchnienie, inspiracja, muza
→ natchnienie, żyła
angielski: (1.1) afflatus; (1.3) vein białoruski: (1.1) натхненне bułgarski: (1.1) вдъхновение chiński standardowy: (1.1) / (línggǎn) fiński: (1.1) haltioituminen, innoitus francuski: (1.3) veine hebrajski: (1.1) הארשה hiszpański: (1.1) vena , talento islandzki: (1.1) innblástur japoński: (1.1) インスピレーション (insupirēshon) łaciński: (1.1) vena niderlandzki: (1.1) ingeving niemiecki: (1.3) Ader norweski (bokmål): (1.1) ånd norweski (nynorsk): (1.1) ånd nowogrecki: (1.1) φλέβα , ταλέντο rosyjski: (1.1) вдохновение szwedzki: (1.1) inspiration , ådra ; (1.2) tur ; (1.3) ådra turkmeński: (1.1) ruhubelentlik, ylham ukraiński: (1.1) натхнення uzbecki: (1.1) ilhom węgierski: (1.1) ihlet włoski: (1.1) vena , estro ; (1.2) fortuna ; (1.3) vena
wena ()
zaimek osobowy (1.1) ty
wena ()
zaimek osobowy (1.1) ty
wena ()
zaimek osobowy (1.1) ty
(1.1) nawe
wena ()
zaimek osobowy (1.1) ty
(1.1) u-, ni-