drapieżnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar
(1.1)
(1.1) Dzięcioł należy do drapieżników, jawnie napadających na swą zdobyczA. Dygasiński: Wilk.
(1.1) drapieżca
(1.1) ofiara
(1.1) zoofag
drapieżyć drapież , drapieżca , drapieżność , drapieżnictwo , drapieżne drapieżnica drapieżny, drapieżczy drapieżnie
angielski: (1.1) predator arabski: (1.1) مفترس, ضار białoruski: (1.1) драпежнік bułgarski: (1.1) хищник czeski: (1.1) dravec , predátor , šelma duński: (1.1) rovdyr esperanto: (1.1) rabobesto fiński: (1.1) petoeläin francuski: (1.1) prédateur hiszpański: (1.1) depredador , predador islandzki: (1.1) rándýr kazachski: (1.1) жыртқыш łaciński: (1.1) praedator niemiecki: (1.1) Raubtier norweski (bokmål): (1.1) rovdyr norweski (nynorsk): (1.1) rovdyr rosyjski: (1.1) хищник słowacki: (1.1) dravec szwedzki: (1.1) rovdjur ukraiński: (1.1) хижак węgierski: (1.1) ragadozó włoski: (1.1) predatore