alo ()
rzeczownik (1.1) skrzydełko nosa (1.2) oficyna, skrzydło (1.3) skrzydło armii, organizacji (1.4) skrzydło (identyczna połowa obiektu np. okna) (1.5) skrzydło, łopata wiatraka (1.6) skrzydło np. ptasie (1.7) skrzydło samolotu
(1.1-7)
(1.2-7) flugilo (1.7) planeo
alego, aleto
niektóre słowniki przytaczają jedynie znaczenia opisujące obiekty podobne do skrzydła lecz nie pełniące funkcji lotnej (1.1-5)
alo ()
(1.1) aloes
aloo, aloaĵo
alo ()
czasownik (1.1) karmić, żywić
(1.1) alo, alere, alui, alitum (altum)
(1.1) (Caesar) reperit … (Dumnorigem) magnum numerum equitatus suo sumptu semper alereGajusz Juliusz Cezar, Commentarii de bello Gallico I, 18. → (Cezar) odkrył, że … (Dumnoryks) zawsze własnym kosztem zapewniał wyżywienie wielkiej ilości ekwitów.
alo ()
rzeczownik (1.1) papugowate, ara
(1.1)
alo ()
rzeczownik (1.1) ziewnięcie
alo ()
rzeczownik (1.1) brzuch (1.2) przód (1.3) ostra krawędź noża
(1.1) kona, koopuu, manava