__TOC__ skorsten ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) komin (1.2) fajka
(1) en skorsten, skorstenen, skorstene, skorstenene
(1.1) Skorstensfejeren faldt ned i skorstenen. → Kominiarz wpadł do komina.
(1.1) skorstensfejer
ryge som en skorsten → palić jak smok
skorsten ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) komin
(1.1) en skorsten, skorstenen, skorstenar, skorstenarna
(1.1) skorstensfejare