__TOC__ monark ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) monarcha
(1.1) en monark, monarken, monarker, monarkerne
(1.1) Da Christian 3. får magten i 1536, nedlægger han det norske rigsråd, og Norge omdannes fra selvstændigt kongerige (under samme monark som Danmark) til en dansk provins. → Kiedy Chrystian III obejmuje władzę w 1536 roku, rozwiązuje norweską Radę Państwa, a Norwegia zostaje przekształcona z samodzielnego królestwa (pod rządami tego samego monarchy co Dania) w duńską prowincję.
(1.1) dronning, konge
monarki monarkisk
monarchos
monark ()
(1.1) monarcha
(1.1) monarĥ
monarko, monarkismo, monarkisto monarka, monarkisma, monarkista
monark ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) monarcha
monarki