sakta ()
czasownik przechodni (1.1) zwalniać (o prędkości) (1.2) tłumić, osłabiać czasownik zwrotny sakta sig (2.1) spóźniać się ( o zegarze) przymiotnik (3.1) powolny, opieszały, ociężały (3.2) stłumiony, słaby (3.3) przyciszony, cichy przysłówek (4.1) powoli, pomału, zwolna, ociężale (4.2) słabo (4.3) cicho, po cichu
(1) att sakta, saktar, saktade, saktat, sakta! ; pres. part. saktande, perf. part. saktad (3) sakta, sakta, ; (4)
(3.2) över sakta eld → na małym ogniu
(1.1) retardera, sänka farten, bromsa (1.2) dämpa, stilla (3.1) långsam, trög, sölig, sävlig, maklig (3.2) stilla, dämpad, svag (3.3) tyst, dämpad (4.1) långsamt, trögt, söligt, sävligt, makligt (4.2) stilla, dämpat, svagt (4.3) tyst, dämpat
(1.1) accelerera, öka farten, gasa (3.1) snabb, rask (4.1) fort, snabbt, raskt
saktande sakteliga, sakteligen
złożenie rzeczownikowe saktmod czasownik frazowy sakta av • sakta ner • sakta in złożenie przymiotnikowe saktfärdig, saktmodig fraza przysłówkowa i sakta mak • sakta men säkert fraza wykrzyknikowa sakta i backarna