boto ()
rzeczownik (1.1) głos
(1.1) boz
botazio botatu
boto ()
rzeczownik (1.1) but z cholewą
(1.1)
(1.1) ŝuo
(1.1) pluvboto
boteto, botisto, neĝboto du botoj faras paron • najbaro ne ĝemas, kiam boto nin premas
boto ()
rzeczownik (1.1) żabaR.M.W. Dixon, A Grammar of Boumaa Fijian, University of Chicago Press, 1988, s. 110.
boto ()
przymiotnik (1.1) o ostrzu: tępy, stępiony (1.2) o osobie: tępy, nierozgarnięty rzeczownik, rodzaj męski (2.1) bukłak (2.2) but z cholewą
(3.1)
(1) boto , bota ; botos , botas (2) botos
(1.1) romo, obtuso (1.2) torpe, obtuso, tardo, lerdo, rudo (2.1) odre, pellejo, cuero, zaque, bota (2.2) bota
(1.1) afilado, agudo (1.2) agudo, avispado, despierto, vivo
(2.1) bota , botana , botero , botería , botillo (2.2) botinero; bota , botilla , botín , botina , botinería , botinero , botito
(1.1-2) (2.1) (2.2)