derkacz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) , smukły ptak o terkoczącym głosie;
(1.1)
(1.1) Grały jej tedy do snu derkacze i przepiórki, migotały gwiazdy, gdy powiew poruszył gałęzie, brzęczały chrząszcze na dębowych liściach – i usnęła wreszcie.
(1.1) chruściel, dziergacz/dzierkacz, kiecak, kaspar
derkanie derkać , derknąć
; źródłosłów nazwiska Derkacz
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) landrail baskijski: (1.1) giloi białoruski: (1.1) драч , дзяркач duński: (1.1) engsnarre esperanto: (1.1) krekso francuski: (1.1) roi des cailles , râle des genêts hiszpański: (1.1) rey de codornices niemiecki: (1.1) Wachtelkönig nowogrecki: (1.1) ορτυκομάνα portugalski: (1.1) codornizão rosyjski: (1.1) коростель , дергач słowacki: (1.1) chrapkač szwedzki: (1.1) kornknarr ukraiński: (1.1) деркач węgierski: (1.1) haris włoski: (1.1) re di quaglie