dento ()
rzeczownik (1.1) ząb (1.2) fragment przedmiotu przypominający ząb
(1.1)
(1.1) Dentoj de leono estas akraj. → Zęby lwa są ostre. (1.2) Kombilo sen dentoj estas senutila. → Grzebień bez zębów jest bezużyteczny.
(1.2) dento de kombilo/muro/rado → ząb grzebienia/muru/koła
(1.1) osto
(1.1) kojnodento, laktodento, mueldento, tranĉodento (1.2) murdento
(1.1) dentaro (1.2) dentaro
dentaro, dentego, dentingo, dentisto, dentrado denta, sendenta denti, dentigi de fremda dento ni doloron ne sentas • dentoj mordas la langon, tamen ambaŭ sin amas • dentojn prunti ne bezoni • Dio manĝon donacis, sed la dentoj agacas • havi dentoj ne por parado • kie dento doloras, tien iras la lango • kio el la dentoj elsaltas, en la lipoj ne haltas • kio mem ne venas, li per la dentoj ĝin prenas • liaj dentoj povas festi sabaton • liaj dentoj povas forgesi sian metion • minacas dento al vento • montradi al si reciproke la dentojn • murmuri tra la dentoj • nuksoj venis, kiam dentoj elfalis • preni iun sur la dentoj • vi varmigos serpenton, ĝi al vi enpikos la denton