puno ()
przysłówek (1.1) pono, podobnoHalina Świderska, Dialekt Księstwa Łowickiego, s. 128
(1.1)
puno ()
rzeczownik (1.1) kara
(1.1)
(1.1) ĝismorta puno → dożywocie
(1.1) monpuno, mortpuno
puni puninda
amo kaj puno loĝas komune • bojas hundo sen puno eĉ kontraŭ la suno • bona puno por malbona peno • de kiu la kulpo, por tiu la puno • deko da pekoj, unu la puno • ju homo pli fiera, des puno pli severa • por peko senkonscia puno nenia • puno pekon svingas, favorkoreco ĝin estingas
puno ()
(1.1)
puno ()
przymiotnik (1.1) pełny rzeczownik (2.1) drzewo