groŝo ()
rzeczownik (1.1) grosz
(1.1)
de fremda groŝo ŝiriĝas la poŝo • en malfacila horo eĉ groŝ' estas valoro • groŝo ŝparita neniam perdiĝas • groŝon ŝtelis — ho, ŝtelisto! milojn ŝtelis — financisto • kiu domaĝas groŝon, perdas la tutan poŝon • kiu groŝon ne honoras, eĉ duongroŝon ne valoras • kiu groŝon ne respektas, riĉecon ne kolektas • nuda kaj kruda, sen groŝo en poŝo • ŝparu groŝon, vi havos plenan poŝon