ho ()
,
wykrzyknik (1.1) wykrzyknik, zwykle powtórzony, wyrażający zaskoczenie lub podziw (1.2) onomatopeja, zwykle powtórzona, naśladująca tubalny śmiech
(1.1-2)
ho ()
wykrzyknik (1.1) na horyzoncie (1.2) hej (okrzyk dla zwrócenia uwagi) rzeczownik niepoliczalny (2.1) miarkowanie, ograniczanie sięSamuel Jackson: A Dictionary of the English Language: In which the Words are Deduced from Their Originals; and Illustrated in Their Different Significations, by Examples from the Best Writers: Together with a History of the Language, and an English Grammar, tom 2, wyd. Longman 1818 rzeczownik policzalny (3.1) prostytutka (3.2) kobieta (3.3) troska, bieda, problem czasownik (4.1) tęsknić, opiekować się, dbać
(3.1-3) ho; hos / hoes
(1.1) Sail ho! → Statek na horyzoncie! (1.1) Land ho! → Brzeg na horyzoncie! (2.1) There is no ho with them. → Oni nigdy nie mają dość. (3.2) Bros before hoes! → Kumple ważniejsi niż dupy!
ho ()
(1.1) (2.1)
wykrzyknik (1.1) o, och rzeczownik (2.1) litera h, H
(2.1)
ho ()
(1.1) och
ho
ho ()
zaimek wskazujący (1.1) to
(1.1)
ho ()
zaimek osobowy (1.1) ona
(1.1) Ho forstår meg ikkje. → Ona mnie nie rozumie.
ho ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) koryto, wanienka zaimek osobowy (2.1) kto wykrzyknik (3.1) …wyraża uczucia, np. ulgi i zadowolenia po skończonym wysiłku
(1.1) en ho, hon; hoar, hoarna (2.1)
(1.1) tråg, kar
(3.1) hoa
złożenie rzeczownikowe diskho, matho, tvättho
ho ()
czasownik (1.1) kaszleć
ho ()
(1.1) 1. ,
ho ()
rzeczownik (1.1) czosnek