__TOC__ wola () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem (1.2) chęć zaistnienia jakiegoś stanu (1.3) wolność (1.4) wieś, która korzystała z pewnych swobód
(2.1) i od wole
(3.1) od woli
(1.1-2)
(1.2) Z wolą waszą się zgadza, co ja tylko czynię. • Moja wola bez waszéj byłaby zwodniczą; • Moja wolą to będzie, co rodzice życząAntoni Karśnicki „Dwaj bracia we Włoszech, Powieść rycerska” w: „Pisma”, t. I, drukiem Piotra Poillera, Lwów 1832, s. 149. (2.1) Wola u ptaków służą do gromadzenia i przenoszenia pokarmu. (2.1) U tych kobiet można spostrzec wola, czyli powiększone gruczoły tarczowe.
(1.1) dobra / silna / słaba / zła wola • oświadczenie woli
(1.1) bezwolność
samowolka , wolność , niewola wólka woleć , niewolić , wolno niewłaśc.
(1.1) do woli • hartować wolę • mimo woli • ostatnia wola • wola boska • wolna wola
angielski: (1.1) will arabski: (1.1) إرادة baskijski: (1.1) nahi białoruski: (1.1) воля ; (1.2) воля ; (1.3) воля czeski: (1.1) vůle duński: (1.1) vilje ; (1.2) vilje esperanto: (1.1) volo fiński: (1.1) tahto; (1.2) tahto francuski: (1.1) volonté hiszpański: (1.1) voluntad interlingua: (1.1) voluntate jaćwieski: (1.1) łausa japoński: (1.1) jidysz: (1.1) ווילן (wiln) kataloński: (1.1) voluntat koreański: (1.1) 의지 niemiecki: (1.1) Wille ; (1.4) Weiler norweski (bokmål): (1.1) vilje norweski (nynorsk): (1.1) vilje nowopruski: (1.1) kwāits ; (1.2) kwāits polski język migowy: portugalski: (1.1) vontade rosyjski: (1.1) во́ля ; (1.2) во́ля , жела́ние ; (1.3) во́ля sanskryt: (1.1) (dobra wola) अनुकूलता szwedzki: (1.1) vilja ukraiński: (1.1) воля węgierski: (1.1) akarat włoski: (1.1) volontà
wola ()
przysłówek (1.1) dobrze