náhoda

__TOC__ náhoda ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przypadek, traf, zbieg okoliczności

(1.1)

(1.1) To je náhoda, že jsme se potkali. → To przypadek, że się spotkaliśmy.

(1.1) čirou náhodou → czystym przypadkiem, całkiem przypadkowo (1.1) šťastná náhoda → szczęśliwy zbieg okoliczności

náhodný

náhoda ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przypadek (nieplanowane zdarzenie)

(1.1) šťastná / nešťastná náhoda