αετός ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) orzeł (ptak) (1.2) orzeł (zdolna, bystra osoba) (1.3) latawiec (zabawka) (1.4) raja, płaszczka
(1.1-4) M17: αετού, αετό, αετέ; & αετοί, αετών, αετούς
(1.2) ξεφτέρι, σαΐνι (1.3) χαρταετός (1.4) σαλάχι
αετίνα, αετομάνα, αετονύχης, αετοφωλιά, αέτωμα, αετιδεύς, αετοράχη αετόπουλο αετίσιος, αετόμορφος, αετομάτης, αετονύχης αετηδόν
(1.1) popularna forma równoważna αϊτός; dawna ortografia spotykana w literaturze: αητός