permanent ()
przymiotnik (1.1) stały, trwały, stabilny (1.2) permanentny, nieprzerwany, ciągły, wieczny, stały, nieulotny rzeczownik (2.1) w teorii grafów: statecznik
impermanent
permanently permanence, impermanence, permanency impermanent
permanent ()
przymiotnik (1.1) stały, trwały, stabilny (1.2) permanentny, nieprzerwany, ciągły, wieczny, stały
(1) permanent , permanente ; permanents , permanentes
(1) constant, continuel, durable, endémique, immuable, inaltérable, incessant, inébranlable, perpétuel, persistant, stable, suivi (1.2) éternel
(1.1) changeant, discontinu, instable, intermittent (1.2) éphémère, épisodique, momentané, passager, précaire, provisoire, temporaire, transitoire
permanence
, permanentis
permanent ()
przymiotnik (1.1) permanentny, stały
(1.1)
Permanenz
permanent ()
przymiotnik (1.1) permanentny, ciągle trwający rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) trwała (fryzura)
(1.1) permanent, permanent, permanenta (2.1) en permanent, permanenten