figa ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) (1.2) owoc figi (1.1) (1.3) nic, zero (1.4) gest dłonią oznaczający figę (1.3)
(1.1-4)
(1.1) W ogrodzie rosło kilka dorodnych fig. (1.2) Uwielbiam suszone figi. (1.3) Jak będziesz wybrzydzać, to figę dostaniesz.
(1.3) dać komuś / dostać figę
(1.1) figowiec pospolity, drzewo figowe
(1.2) jagoda pozorna
figowiec , figarnia figowy
figa z makiem • nie zbieraj z ciernia fig
(1.1-2) < (1.3) od (1.4) (1.4) Od zwrotu pokazać figę, który najprawdopodobniej imituje → wyśmiewać urągającym gestem
zobacz też: figi
(1.1) angielski: (1.2) fig arabski: (1.2) تينة (tīna) baskijski: (1.1) pikondo; (1.2) piku bośniacki: (1.2) smokva bułgarski: (1.2) смокиня czeski: (1.2) fík duński: (1.2) figen esperanto: (1.2) figo farerski: (1.2) fika francuski: (1.2) figue hebrajski: (1.1) תאנה (te’ena); (1.2) תאנה (te’ena) hindi: (1.2) अञ्जीर hiszpański: (1.1) higuera ; (1.2) higo ; (1.4) higa interlingua: (1.2) fico islandzki: (1.2) fíkja jidysz: (1.2) פֿײַג (fajg) kataloński: (1.2) figa łaciński: (1.2) ficus / macedoński: (1.2) смоква nepalski: (1.2) अन्जीर niemiecki: (1.2) Feige norweski (bokmål): (1.2) fiken nowogrecki: (1.1) συκιά ; (1.2) σύκο rosyjski: (1.1) инжир , смоковница , фига ; (1.2) инжир ; (1.3) фига ; (1.4) фига , кукиш rumuński: (1.1) smochin ; (1.2) smochină słowacki: (1.2) figa szwedzki: (1.2) fikon ukraiński: (1.1) інжир , фіга węgierski: (1.2) füge wilamowski: (1.1) fajg , fȧjǵ , faeiǵ , fȧjg ; (1.2) fajg , fȧjǵ , faeiǵ , fȧjg ; (1.4) fajg , fȧjǵ , faeiǵ , fȧjg włoski: (1.2) fico
figa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figa
(1.1) figa; figues
figa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figa
figa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figa (owoc)
(1.1)
(1.1) sušené figy
figovník figový, figovníkový
figa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figa (owoc)
figa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figa
figa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1)
(1.1) figa; fighe