kuko ()
rzeczownik (1.1) ciastko, ciasto
(1.1)
(1.1) Mi trinkis teon kun kuko kaj konfitaĵo. → Piję herbatę z ciastkiem i dżemem.
kukaĵo, kukejo, kukisto, kuketo, kuketujo al kuko kaj kaso ĉiam venas amas • de pli da suko ne malboniĝas la kuko • eĉ per dolĉa kuko vi min ne allogos • mi panon ne esperis, subite kuko aperis • pli bona estas vorto afabla, ol kuko agrabla • pli bona pano sen butero, ol (dolĉa) kuko sen libero • tablon ornamas ne tuko, sed kuko • vivi kiel kuko en butero
kuko ()
rzeczownik (1.1) silne pragnienie czegoś czasownik (2.1) pragnąć, chcieć, pożądać (2.2) myśleć o czymś intensywnie
(1.1) makemake, ʻanoʻi, kauhua (2.1) makemake, ʻiʻini, ʻanoʻi, ʻupu, ake, nipo, puni
kuko ()
rzeczownik (1.1) ciastko
kukajo, kukifisto, kukisto, kukvenderio
kuko ()
rzeczownik (1.1) paznokieć