zakochany ()
, ,
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: zakochać się przymiotnik (2.1) taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (3.1) osoba, która się zakochała
(2.1)
(2.1) Są dwie rzeczy, których mężczyzna ukryć nie potrafi – kiedy jest pijany i zakochany.
(2.1) rozkochany, zadurzony
zakochanie , kochanie , zakochiwanie , kochany zakochać się , zakochiwać się kochany kochanie
dzień zakochanych • zakochany po uszy
angielski: (2.1) in love (with ), infatuated arabski: (2.1) مغرم bułgarski: (2.1) влюбен; (3.1) влюбен czeski: (2.1) zamilovaný duński: (2.1) forelsket; (3.1) forelsket esperanto: (2.1) enamiĝinta; (3.1) enamiĝinto francuski: (2.1) amoureux, épris; (3.1) amoureux hebrajski: (2.1) מאוהב (meohaw) hiszpański: (2.1) enamorado; (3.1) enamorado interlingua: (2.1) inamorate japoński: (2.1) あいこい (aikoi) kaszubski: (2.1) rozlubiony, zazdrzóny, zakòchóny niemiecki: (2.1) verliebt rosyjski: (2.1) влюблённый; (3.1) влюблённый sardyński: (2.1) amorau sycylijski: (2.1) nnamuratu szwedzki: (2.1) förälskad, kär turecki: (3.1) âşık ukraiński: (2.1) закоханий uzbecki: (2.1) xushtor włoski: (2.1) innamorato, amoroso; (3.1) innamorato