propra ()
przymiotnik (1.1) własny
(1.1)
(1.1) sia, persona
(1.1) malpropra, fremda
propraĵo, propreco, proprulo, proprumo proprigi, proprumi propre
al ĉiu sia propra estas ĉarma kaj kara • apud propra domo ŝtelisto ne ŝtelas • ĉiu havas sian propran guston • ĉiu propran saĝon posedas • eĉ ĉe kokino troviĝas propra inklino • en fremda tegmento li flikas truon kaj en propra ne vidas la fluon • en la propra sia domo ĉiu estas granda homo • en propra angulo ĉiu estas fortulo • estu saĝa homo en via propra domo • kiu cedas al sia infano, ĝin pereigas per propra mano • kiu fremdan avidas, propran forperdas • kiu havas malican celon, ofte perdas sian propran felon • korniko vundita propran voston timas • kuraĝa mieno antaŭ propra kameno • kuri de sia propra korpo • esti sia propra mastrino • ne fidu fidelulon, fidu propran okulon • ne kredu al parolo sen propra kontrolo • pli valoras propra ĉemizo ol fremda plena valizo • pri propra afero neniu juĝas libere • propra opinio ne estas leĝo por alia • propra sufero — plej granda sur tero • propra supo brogas, fremda allogas • propra volo ordonon superas • propran ĝibon neniu vidas • propran vangon neniu batas • timi sian propran ombron