zacny () ,
przymiotnik jakościowy (1.1) godny szacunku i zaufania, szlachetny, rzetelny, uczciwy, prawy, szacowny, szanowny, czcigodnyAntoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki: Słownik staropolski, wyd. M. Arcta, 1920 (1.2) właściwy komuś takiemu (1.3) znaczący, znaczny (1.4) cenny, przedni, znakomity
(1)
(1.1) Znamy zacny książę wielkie cnoty twoje, ludzkość i miłość ku poddanym swoim, tak, iż nas bezpiecznych czyniąLucyan Siemieński: Dzieła Lucyana Siemieńskiego, tom 8, str. 99, 1882. (1.1) Ten tak zacny przykład nietylko nas do świętego przywodzi zaś dziwowania sięCharles Drelincourt: Pociecha dusz wiernych przeciwko trwogom smierci, przetłumaczona, str. 498, 1731 (1.2) Wrodzona jest zacnemu domowi J.M. ludzkośćRozmaitości, pismo dodatkowe przy Gazecie Lwowskiej, str. 420, 1856. (1.2) Nie ma ustać potomstwo w domu jego sławnym, Ani zacny thron jegoJan Kochanowski: Dzieła Jana Kochanowskiego wierszem i prozą: z popiersiem autora, str. 166, 1825 (1.3) Ciebie się przedtem cesarzu miły ludzie bali, ciebie się królowie zacni strachali, ciebie zacne miasta czciły, ciebie się wszyscy obawiali, gdzie są te wszystkie rzeczy?Jozef Wereszczynski: Pisma tresci moralnej, wyd. Kazimierza Jozefa Turowskiego, str. 81, 1860 (1.4) Otrzymasz tedy Sceptrum to, i insze zacne kleynoty Królestwa tego móy miły synuMowy wyborne z roznych polskich krasomowcow i dzieiopisow Wyie̜te, ku sławie i pozytkowi Polakow z przydatkiem listow wydane, str. 160, 1759
(1.1) prawy, szlachetny
(1.1) niecny
zacność zacnie
→ cenny, możny, wysoko urodzony; niespotykany, rzadki < → wzięty, wybrany
angielski: (1.1) virtuous, worthy; (1.2) worthy arabski: (1.1) قوي, متعفف, طاهر esperanto: (1.1) virta jidysz: (1.1) גערעכט (gerecht) nowopruski: (1.1) rāms; (1.2) rāms rosyjski: (1.1) достойный, почтенный; (1.2) отменный