matura ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) egzamin zdawany po ukończeniu szkoły średniej; (1.2) świadectwo zdania matury (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Nie matura, lecz chęć szczera, zrobi z ciebie oficera.
(1.1) matura pisemna / ustna • nowa / stara matura • matura z języka polskiego / z matematyki / z WOS-u / … • zdawać maturę
(1.1) egzamin dojrzałości (1.2) świadectwo dojrzałości
(1.1) egzamin (1.2) świadectwo
maturacja , maturzysta , maturzystka maturalny
, skrót wyrażenia exāmina mātūra → egzaminy maturalne, od → dojrzały, dorosły
angielski: (1.1) matura exam; (1.2) matura certificate arabski: (1.1) بكالوريا baskijski: (1.1) selektibitate, baxo; (1.2) baxo bułgarski: (1.1) матура czeski: (1.1) maturita esperanto: (1.1) abiturienta ekzameno francuski: (1.1) baccalauréat górnołużycki: (1.1) abitura kaszubski: (1.1) matura , egzamin dozdzelałotë łaciński: (1.1) examen maturitatis ; (1.2) testimonium maturitatis niemiecki: (1.1) Abitur , Maturität , ; (1.2) Abiturzeugnis , Maturazeugnis , Maturitätszeugnis rosyjski: (1.1) выпускной экзамен ; (1.2) аттестат зрелости ukraiński: (1.1) випускний іспит ; (1.2) атестат зрілості węgierski: (1.1) érettségi; (1.2) érettségi bizonyítvány
matura ()
przymiotnik (1.1) dojrzały
(1.1)
(1.1) Infano ne estas matura homo. → Dziecko nie jest dojrzałym człowiekiem.
(1.1) plenaĝa, plenkreska
matureco, nematureco, maturiĝo, maturulo maturiĝi, maturigi nematura, tromatura, frumatura
aĝo tro matura ne estas plezura
matura ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika maturer
matura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) matura
(1.1) egzamin dozdzelałotë