łania ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) samica jelenia lub daniela (1.2) atrakcyjna dziewczyna

(1.1-2)

(1.1) Na polanę wyszła łania z jelonkiem. (1.1) Trop łani różni się od tropu byka tym, że jej racice są węższe, zakończone szpiczasto i są nieco rozchylone. (1.2) Na parkiecie wywijała niezła łania.

(1.1) łania daniela / jelenia • upolować / zastrzelić łanię • stado łań (1.2) fajna / niezła łania • zwinna jak łania

(1.1) samica, jeleń, daniel (1.2) dziewczyna

(1.1) ciota, licówka

łani łani dziewczyna jak łania

(1.1)

angielski: (1.1) hind białoruski: (1.1) лань bułgarski: (1.1) сърна (sǎrna), кошута (košuta) czeski: (1.1) laň fiński: (1.1) saksanhirvinaaras francuski: (1.1) biche hiszpański: (1.1) cierva islandzki: (1.1) hind kaszubski: (1.1) jelenica łaciński: (1.1) cerva niderlandzki: (1.1) hinde niemiecki: (1.1) Hirschkuh nowogrecki: (1.1) ελαφίνα ormiański: (1.1) եղնիկ (ełnik) portugalski: (1.1) corça rosyjski: (1.1) олениха (samica jelenia), лань rumuński: (1.1) ciută szwedzki: (1.1) hind ukraiński: (1.1) олениця węgierski: (1.1) szarvastehén, ünő włoski: (1.1) cerva