budzik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory;
(1.1)
(1.1) Muszę nastawić budzik na piątą, bo mam pociąg o szóstej. (1.1) […] obudzony dzwonkiem budzika, […] Sołomin konstatował z goryczą: jeszcze nie […]B. Jasieński: Palę Paryż.
(1.1) kupić / sprzedać / nastawić / nastawiać / włączyć / wyłączyć / nakręcić / nakręcać budzik
(1.1) ekscytarz
(1.1) chodzik
(1.1) zegarek
budzenie , budziciel , pobudka , obudzenie budziczek budzić , obudzić , pobudzać , pobudzić pobudka
albański: (1.1) orë me zile angielski: (1.1) alarm clock arabski: (1.1) منبه (munabbih) baskijski: (1.1) iratzargailu białoruski: (1.1) будзільнік bułgarski: (1.1) будилник czeski: (1.1) budík duński: (1.1) vækkeur esperanto: (1.1) vekhorloĝo fiński: (1.1) herätyskello hiszpański: (1.1) despertador islandzki: (1.1) vekjaraklukka jidysz: (1.1) וועקער (weker), וועקזייגער (wekzejger) kataloński: (1.1) despertador niemiecki: (1.1) Wecker norweski (bokmål): (1.1) vekkerklokke nowogrecki: (1.1) ξυπνητήρι rosyjski: (1.1) будильник słowacki: (1.1) budík szwedzki: (1.1) väckarklocka turecki: (1.1) çalar saat ukraiński: (1.1) будильник węgierski: (1.1) vekker włoski: (1.1) sveglia