zawodzić () , ,
czasownik (1.1) wzbudzać lub wydawać przeciągłe dźwięki zwykle śpiewem lub wyjąc (1.2) robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się (1.3) prowadzić gdzieś do celu np. drogą, postępowaniem, pomagając
(1.1-3)
(1.1) Męska muzyka (…) raczej rzadko zawodzi w sensie wzdycha i łka. Patos jej szkodzi i osłabia łzaW. Waglewski: Męska muzyka. (1.2) Męska muzyka (…) raczej rzadko zawodzi w sensie można ufać jej. Nie powinna przysłodzić i pociechy mało w niej. (1.3) Zawiodłam go przed ołtarz.
(1.1) lamentować (1.2) rozczarowywać
zawiedzenie , niezawodność , zawodność , zawodzenie, zawód wodzić, zawieść zawiedziony zawodnie
albański: (1.2) zhgënjej angielski: (1.1) howl; (1.2) disappoint, let down, fail; (1.3) lead arabski: (1.2) خيب chiński standardowy: (1.2) 失望 (shīwàng) duński: (1.1) hyle; (1.2) fejle; (1.3) lede, føre esperanto: (1.1) hurli hiszpański: (1.1) plañir, lamentarse, gemir; (1.2) decepcionar, defraudar, frustrar, desilusionar; (1.3) llevar, conducir jidysz: (1.1) יאָמערן (jomern) łaciński: (1.2) desum niderlandzki: (1.2) teleurstellen, ontgoochelen niemiecki: (1.2) enttäuschen nowogrecki: (1.1) ολολύζω, οιμώζω, θρηνώ; (1.2) απογοητεύω; (1.3) οδηγώ rosyjski: (1.2) подводить, разочаровывать szwedzki: (1.1) jämra sig, klaga, gny, kvida, lamentera; (1.2) svika, göra besviken; (1.3) leda, föra