dupa () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pośladki lub odbyt (1.2) niezaradna osoba, oferma (1.3) (potencjalna) partnerka seksualna (1.4) dziewczyna (tylko w zestawieniach: fajna, niezła itp. dupa – ale także stara dupa, czyli stare babsko) (1.5) żeński narząd płciowy (najczęściej w wyrażeniu dać dupy) (1.6) każde zagłębienie wykrzyknik (2.1) okrzyk świadczący o porażce, przegranej
(1) (2)
(1.1) Raz ją tak swędziała dupa, że zgwałciła i biskupaAleksander Fredro, „Baśń o trzech braciach i królewnie”.. (1.2) Ależ z ciebie dupa, nic nie potrafisz załatwić! (1.3) Kazio wpadł wczoraj na imprezę z całkiem niezłą dupą. (1.4) Świetna dupa z tej aktorki! (2.1) Tyle się uczyłem i co?! No i dupa! (2.1) No i dupa zbita!
(2.1) dupa blada / zbita • kurza dupa
(1.1) zadek, tyłek; rzyć; ; cztery litery, gdzie plecy kończą swoją szlachetną nazwę, siedzenie, pupa (1.2) safanduła, niedojda, niedorajda, gapa (1.3-4) dupencja, laska, cizia
dupek /, dupencja , dupiastość , dupowatość dupcia , dupeczka , dupka dupsko dupczyć, wydupczyć, podupczyć dupiasty, dupiaty, dupny, dupowaty, do dupy dupowato
bać się o własną dupę • bulczeć jak niezdrowa dupa • całować po dupie • chronić dupę (czyjąś) • chuj ci/mu/jej/wam/im w dupę • chuj, dupa i kamieni kupa • ciemno jak w dupie / ciemno jak w dupie u Murzyna / ciemno, jak w dupie u Murzyna po czarnej kawie / ciemno, jak w dupie u Murzyna po czarnej kawie w piwnicy • cienki jak dupa węża • dać kopa w dupę • dawać dupy / dać dupy • do dupy • dobrać się do dupy • dupa blada • dupa jak niedźwiedź polarny • dupa jasiu / dupa Jasiu, pierdzi Stasiu • dupa wołowa • dupa z rączką • dupa z uszami • dupa zaskrońca • dupa zimna • jak z koziej dupy trąba • kacza dupa • latać z gołą dupą • lizać dupę • mieć dupę na boku • mieć robaki w dupie • mieć twardą dupę • mieć w dupie • najebać się w trzy dupy • o dupie Maryni / o dupie Maryny • o kant dupy potłuc / o dupę potłuc • obrabiać dupę • patrzeć się jak szpak w dupę • pijany w trzy dupy • pijany w cztery dupy • pocałować w dupę • potrzebny jak w dupie koszula • potrzebny jak wrzód na dupie • rąbać dupę • robić koło dupy • ruszyć dupę • siedzieć na dupie • strach do dupy zagląda / strach w dupę zagląda • trząść dupą • trzymać się czyjejś dupy • wchodzić do dupy / wchodzić w dupę / włazić do dupy • wisieć koło dupy • włazić / wskakiwać w dupę • wsadzić sobie w dupę • wyglądać jak dupa z uszami • wyglądać jak pół dupy zza krzaka / wyglądać jak dupa zza krzaka • wziąć dupę w troki / zabrać dupę w troki • od dupy strony • zalać się w trzy dupy / zalany w trzy dupy • zawracać dupę / truć dupę • zrobić z dupy garaż • żal dupę ściska przysłowia i powiedzenia: dupa nie szklanka, nie stłucze się • jak głowa boli, to dupa rośnie • już mu śmierć do dupy chodzi na wysiady • na głowie koło, na dupie goło • na starość głowa siwieje, a dupa szaleje • w głowie cyrk, w dupie karuzela • wyżej sra niż dupę ma • wzięła dupę w garść i poszła • spod, dupa, na własnóm rzyć i posroł się ze złości • z jedną dupą na dwa targi od starosłowiańskiego dupło (zagłębienie, dziura, strzelić z dupy, dziupla). Jak podaje Aleksander Brückner, w XIII wieku określenie dupna mogiła oznaczało pusty grób. Z czasem słowa tego zaczęto używać w znaczeniu podanym wyżej.
(1) w tekstach unikających wulgaryzmów stosuje się też zapis: „d…” (1.3) wyraża prostacki zachwyt
angielski: (1.1) ass , arse , butt, asshole arabski: (1.1) , baskijski: (1.1) popa białoruski: (1.1) дупа , задніца , срака , азадак bułgarski: (1.1) гъз , задник chorwacki: (1.1) dupe czeski: (1.1) prdel ; (1.3) buchta , roštěnka ; (1.4) buchta duński: (1.1) røv ; (1.2) røv ; (1.3) fisse esperanto: (1.1) pugo fiński: (1.1) perse francuski: (1.1) cul galicyjski: (1.1) cu hiszpański: (1.1) culo interlingua: (1.1) culo jidysz: (1.1) תּחת (toches) kaszubski: (1.1) rzëc kataloński: (1.1) cul łaciński: (1.1) culus, podex macedoński: (1.1) газ niderlandzki: (1.1) kont niemiecki: (1.1) Arsch norweski (bokmål): (1.1) ræv / nowogrecki: (1.1) κώλος połabski: (1.1) paizdă portugalski: (1.1) bunda rosyjski: (1.1) жопа ; (1.2) жопа słowacki: (1.1) prdeľ słoweński: (1.1) rit szwedzki: (1.1) stjärt ukraiński: (1.1) ду́па ; (1.2) ду́па ; (1.3) ду́па ; (1.4) ду́па ; (1.6) дупло́ ; (2.1) жо́па węgierski: (1.1) segg włoski: (1.1) culo
dupa ()
rzeczownik (1.1) beczka
(1.1) upel, kupel, upa
dupa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) chrzcielnica (1.2) zagłębienie, dziura
(1.1) dupnica, dupjeńc
(1.1) dupiś (1.2)
dupka
(1.1)
dupa ()
rzeczownik (1.1) kadzidło
dupa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tyłek, zadek
(1.1) dëpskò, gòłowacëzna, pùta, rzëc, rzëcnosc, slôdk, sôd, tiłk
dëpsko , dëpskò
dupa ()
rzeczownik (1.1) kadzidło