falloir ()
czasownik (1.1) musieć w formie bezosobowej; trzeba, należy, jest konieczne (1.2) potrzebować, brakować czasownik ułomny, posiada tylko formy bezosobowe: il faut, il fallait, il fallut, il a fallu, il faudra, qu'il faille, qu'il fallût
(1.1) Il faut que je parte demain. → Trzeba, abym jutro wyjechał. (1.1) Il faudrait s’en informer. → Należałoby się tego dowiedzieć. (1.2) Il lui fallait cent francs. → Brakowało mu stu franków. (1.2) Il n’est jamais satisfait, il ne sait ce qu’il lui faut. → (On) nigdy nie jest zadowolony, sam nie wie, czego mu potrzeba.
(1.1) comme il faut
zobacz też: Aneks:Język francuski - czasowniki nieregularne
hasło falloir w Dictionnaire de L'Académie française, wydanie 8 (1932-5)