Benedykta () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) ;
(2.1) i od: Benedykt
(1.1)
(1.1) Jeden z obrazów pani Benedykty wisi w miejskiej bibliotece. (1.1) Podarujmy Benedykcie album o Tatrach.
(1.1)
Benedykt pobenedyktyński
(1.1)
angielski: (1.1) Benedicta duński: (1.1) Benedikte francuski: (1.1) Bénédicte łaciński: (1.1) Benedicta rosyjski: (1.1) Бенедикта , Венедикта włoski: (1.1) Benedetta