__TOC__ mnich ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek zakonu lub zgromadzenia monastycznego (1.2) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich (1.3) osoba zajmująca się kastracją zwierząt rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) wypukła dachówka przypominająca kształtem półokrągłe korytko, układana na mniszce (2.2) urządzenie do utrzymywania pożądanego poziomu wody w danym zbiorniku (np. stawie)
(1.1-2) (2.1-2)
(1.2) w buddyzmie: bhikku, bhikkhu, bhiksiu, bhiksu, bhikszu, śramana
(1.1) zakonnik
Mniszków , Mniszew , mniszenie , Mnich mniszek mniszka mniszyć mniszy, miniszy, mnisi
aby dom czysty zachować, nie trzeba ptaków i mnichów chować • częstochowscy mnisi – wielcy czarownicy • kaptur / habit nie czyni mnicha • kiedy się mnisi włóczą, deszcz • mnich a baba, narzędzie diabła • mnich mnichowi kaptura nie oberwie • mnich niemowny, kot niełowny źle się miewają • mnich niemowny, kot nie łowny, gach wstydliwy, gracz sprawiedliwy nigdy nic nie wskórają • nie bądź jako mnich w Częstochowie • poznać mnicha po kapturze
(1.1-2, 2.1-2) < < < → odosobniony (2.1-2)
(1.1)
(1.1) angielski: (1.2) monk arabski: (1.2) راهب białoruski: (1.1) манах duński: (1.2) munk kataloński: (1.2) monjo litewski: (1.2) vienuolis niemiecki: (1.2) Mönch nowopruski: (1.2) minkus rosyjski: (1.2) монах staropruski: (1.2) mynkus turecki: (1.1) keşiş ukraiński: (1.2) монах wilamowski: (1.2) mynnih́ , mynih́ , mynich włoski: (1.2) monaco
mnich ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) mnich, zakonnik
(1.1)
mniška , Mnichov , Mníšek mnišský
< < 'odosobnionyZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 133, 134.