bojaźliwy () , ,
przymiotnik (1.1) skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć (1.2) wyrażający strach, bojaźń; wystraszony, nieśmiały, niepewny
(1.1-2)
(1.1) Jeźli kto jest bojaźliwy, a lękliwego serca, niech idzie, a wróci się do domu swego.Pwt 20, 8 (1.2) Chwilami spuszczała oczy, to znów podnosiła na Winicjusza wzrok świetlisty, bojaźliwy i zarazem pytający, jakby pragnęła mu powiedzieć: „Mów dalej!”Henryk Sienkiewicz, Quo vadis
(1.1) tchórzliwy, strachliwy, lękliwy, trwożliwy (1.2) lękliwy, przelękniony, trwożliwy, trwożny, niepewny, nieśmiały
(1.1) śmiały, odważny, mężny
bojaźliwość , bojaźń bać się
od bojaźń
angielski: (1.1) fearful, timid, faint-hearted białoruski: (1.1) баязлівы bułgarski: (1.1) боязлив; (1.2) боязлив chorwacki: (1.1) bojažljivi; (1.2) bojažljivi esperanto: (1.1) tima, timema; (1.2) tima, timema, malkuraĝa francuski: (1.1) appréhensif, craintif, peureux, timide hiszpański: (1.1) miedoso, temeroso; (1.2) receloso jidysz: (1.1) שרעקעוודיק (szrekewdik), שרעקעדיק (szrekedik) niemiecki: (1.1) ängstlich, furchtsam rosyjski: (1.1) боязливый, пугливый; (1.2) боязливый słowacki: (1.1) bojazlivý; (1.2) bojazlivý ukraiński: (1.1) боязливий; (1.2) боязливий wilamowski: (1.1) fjettniḱ włoski: (1.1) pavido