jedność () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wspólnota, unia, zjednoczenie (1.2) nazwa cyfry 1 i liczby 1 (1.3) element odwracalny, czyli taki, przez który da się podzielić jedynkę; (1.4) wewnętrzna niesprzeczność;
(1.1-4)
(1.1) Podczas pełnienia urzędu Washington skupiał się głównie na utrzymaniu jedności kraju, dlatego nie angażował się w sprawy ustawodawcze. (1.1-2) Bo gdzie się serca palą, Cyrklem uniesienia duch, Dobro powszechne skałą, Jedność większa od dwóch. (1.2) Jak podnieść do kwadratu liczbę z cyfrą jedności 5? (1.3) Jednościami w pierścieniu liczb całkowitych są +1 i -1, a w ciele liczb rzeczywistych dowolna liczba oprócz zera. (1.4) Gdyby nie jedność bytu, byłby on podzielny na byt i niebyt, co jest sprzecznością, więc byt jest jednością.
(1.1) jedność Kościoła
(1.1) jedynka
jeden //, jedynka , jednostka , pojedynczość , jednakowość , jednia , jedynak jedyny, jednakowy, pojedynczy jednakowo, pojedynczo, jednako jeden jeden
(1.3) W tym znaczeniu jedność to co innego niż jedynka
(1.2) angielski: (1.1) unity, oneness; (1.3) unit arabski: (1.1) وحدة, إتفاق duński: (1.1) enhed esperanto: (1.1) unueco; (1.3) unuo; (1.4) unueco francuski: (1.1) unité gudźarati: (1.1) એકતા (ēkatā), એકરાગ (ēkarāga) kazachski: (1.1) бірлік; (1.2) бірлік; (1.3) бірлік; (1.4) бірлік kornijski: (1.1) unnses łaciński: (1.1) unitas ; (1.4) unitas nepalski: (1.1) एकता (ēkatā) orija: (1.1) ଏକତା (ēkatā) rosyjski: (1.1) объединение ; (1.4) единство tuvalu: (1.1) loto tasi tybetański: (1.1) ཆིག་སྒྲིལ włoski: (1.1) unità