nastrój ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny; (1.2) chęć na coś (1.3) wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca (1.4) instrument muzycznyZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.
(2.1) 2. od: nastroić
(1.1-3)
(1.1) Mam dziś bardzo wesoły nastrój. (1.2) Nie mam teraz nastroju do zwierzeń. (1.3) W całym mieście panował nastrój grozy.
(1.1) + nastrój • być w + + nastroju (1.2) nastrój do + (1.3) nastrój +
(1.1) nastrój człowieka • błogi / dobry / doskonały / pogodny / przyjemny / radosny / szampański / świetny / wesoły / wspaniały / znakomity nastrój • fatalny / kiepski / minorowy / ponury / zły nastrój • podniosły / uroczysty nastrój • obniżenie / pogorszenie / poprawa nastroju • wahania nastroju • huśtawka nastrojów • wpływać na nastrój • wprawiać w nastrój
(1.3) atmosfera
nastrajanie , nastrojenie nastroik nastrajać , nastroić nastrojowy nastrojowo
angielski: (1.1) mood, cheer, humor, humour; (1.3) atmosphere, spirit, ambience arabski: (1.1) مزاج białoruski: (1.1) настрой ; (1.2) настрой ; (1.3) настрой czeski: (1.1) nálada duński: (1.1) humør ; (1.3) stemning esperanto: (1.1) humoro, animstato, agordo; (1.3) atmosfero, etoso francuski: (1.1) humeur ; (1.3) ambiance japoński: (1.1) 気分 (きぶん, kibun), 気持ち (きもち, kimochi), 心持ち (こころもち, kokoromochi); (1.3) 雰囲気 (ふんいき, fun'iki) jidysz: (1.1) מוט (mut) kazachski: (1.1) көңіл; (1.2) көңіл litewski: (1.1) nuotaika łotewski: (1.1) oma niemiecki: (1.1) Stimmung ; (1.2) Lust ; (1.3) Stimmung ormiański: (1.1) տրամադրություն rosyjski: (1.1) настроение ; (1.2) настроение ukraiński: (1.1) настрій