klęska () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fatalna przegrana w bitwie (1.2) wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie
(1.1-2)
(1.1) Klęska wojsk kościuszkowskich pod Maciejowicami była gwoździem do trumny wolnej Rzeczpospolitej i doprowadziła do ostatniego, trzeciego rozbioru Polski. (1.1) Bitwa zakończyła się klęską armii przeciwnika. (1.2) Nasze małżeństwo od początku było moją życiową klęską.
(1.2) klęska bezrobocia • klęska nieurodzaju • klęska żywiołowa • klęska powodzi • klęska pożaru • klęska losowa • klęska życiowa • widmo klęski (1.1-2) ponieść / zadać klęskę • doznać / prowadzić do klęski
(1.1-2) klęsta (1.1) przegrana, porażka, pogrom, niepowodzenie (1.2) katastrofa, kataklizm, plaga, tragedia, dramat, fiasko, nieszczęście
(1.1) wygrana, zwycięstwo, wiktoria
klęskowy
przy klęsce nie należy stosować czasownika odnieść, gdyż odnosi się on jedynie do efektów pozytywnych (odnieść zwycięstwo); dobrze: ponieść klęskę, źle:
angielski: (1.1) defeat; (1.2) calamity, disaster, catastrophe, tragedy, drama, cataclysm arabski: (1.1) كسرة, هزم, أحبط, خيب białoruski: (1.2) паражэнне czeski: (1.1) debakl esperanto: (1.1) malvenko francuski: (1.1) défaite ; (1.2) désastre , échec hiszpański: (1.1) derrota ; (1.2) calamidad , desastre interlingua: (1.1) deroute, disfacta; (1.2) disastro jidysz: (1.2) חורבן (churbn) łaciński: (1.2) malum niemiecki: (1.1) Niederlage ; (1.2) Katastrophe nowogrecki: (1.1) ήττα ; (1.2) καταστροφή , συμφορά rosyjski: (1.1) поражение szwedzki: (1.1) nederlag włoski: (1.2) disastro